Strona główna / Vademecum inwestora / Mieszkam / Wokół domu / Chodnik na miarę domu

promocja
NASI PARTNERZY

Chodnik na miarę domu


Jaki kamień?

fot. KOMA

Jednym z najbardziej ekskluzywnych materiałów wykorzystywanych do pokrycia przydomowych ścieżek jest kamień naturalny. Poszczególne rodzaje surowca znacznie różnią się twardością i porowatością, a te cechy decydują o jego wytrzymałości, ścieralności i nasiąkliwości. Nie bez znaczenia jest też kolorystka.

Elegancki granit występuje w różnych odcieniach szarości, różu, czerwieni i żółci. Kamień jest odporny na mróz, promieniowanie UV, wysoką temperaturę, kwasy i zasady. Charakteryzuje się słabą ścieralnością i nasiąkliwością, nie wchłania tłuszczów. Obróbka granitu nie jest trudna, łatwo się go szlifuje i poleruje, nie wymaga też specjalnej pielęgnacji.

Monolityczny łupek jest dostępny w bogatej palecie barw, m.in. w kolorze grafitowym, zielonym, bordowym, rudym, miodowym, czarnym, brązowym. Warstwowa struktura kamienia pozwala uzyskać cienkie, łatwe w obróbce płytki.

Równie trwałym i odpornym na działanie warunków atmosferycznych kamieniem jest bazalt. Może on być czarny lub ciemnoszary, znakomicie nadaje się do polerowania, ale jego wadą jest czasochłonna obróbka.

REKLAMA

Miłośnicy niebanalnych efektów powinni wybrać marmur, który łatwo poddaje się obróbce i polerowaniu, dzięki czemu jego powierzchni można nadać lustrzany połysk. Niestety, tylko niektóre odmiany kamienia są mrozoodporne.

Miękka stopa

Do grona materiałów „miękkich” zaliczane są takie kamienie, jak piaskowiec i wapień. Pierwszy z nich występuje w kolorach szarym, beżowym, czerwonym i białym. Poszczególne odmiany piaskowca mogą znacznie różnić się właściwościami, np. nasiąkliwością czy mrozoodpornością. Wadą tego kamienia jest łatwa ścieralność, a także brak możliwości polerowania. Należy go też często czyścić i impregnować.

Wapień jest dostępny w kolorze brązowym, jasnobeżowym, różowym lub szarym, najczęściej z żyłkowaniem. Stosuje się jego dwie odmiany – miękką (lekką) i twardą (zbitą). Wapienie wymagają impregnacji, mają również słabą odporność na warunki atmosferyczne i ścieralność. Ponadto, ze względu na dużą porowatość, kamień ten szybko się brudzi.

Porowatą odmianą piaskowca jest trawertyn, który występuje w różnych odcieniach: od białego przez beżowe, po żółte i czerwone. W celu wzmocnienia struktury kamienia poddaje się go polerowaniu i impregnacji, którą należy systematycznie ponawiać.

Alternatywą dla „miękkich” ścieżek i alejek są nawierzchnie wykonane z konglomeratu. Ten sztuczny materiał powstaje z mączki kamiennej (95%) i żywicy poliestrowej (5%). Produkt jest dostępny w szerokiej gamie kolorów i wzorów imitujących naturalne surowce, np. marmur. Do jego głównych zalet należą odporność na ścieranie i uderzenia, a także niska nasiąkliwość.

Sielskie drewno

Sielską atmosferę ogrodu znakomicie podkreślą drewniane alejki. Szlaki wykonane z bruku, paneli, podkładów kolejowych, desek ryflowanych czy bali dobrze komponują się zarówno z roślinami, jak i elementami małej architektury. Ponadto drewno nie nagrzewa się tak szybko jak klinkier, dzięki czemu latem bez obaw możemy chodzić po nim boso. Najpopularniejszymi gatunkami wykorzystywanymi na ogrodowe ścieżki są świerk, modrzew i dąb. Najsolidniejsze trakty powstają jednak z droższych odmian egzotycznych, takich jak bangkirai, massaranduba, teak i merbau. Przed użyciem, drewniane elementy należy zaimpregnować preparatem zabezpieczającym. Najlepiej skorzystać z impregnatu niesolnego, który jest odporny na wypłukiwanie pod wpływem wody.

Komponuj z fantazją

Ogrodowe nawierzchnie z powodzeniem możemy również wykończyć betonową kostką, płytami ceramicznymi lub brukiem klinkierowym. Ich wzór i faktura zależą wyłącznie od naszych potrzeb i fantazji. W sprzedaży są kostki i płyty przeznaczone do układania rzędowego lub ukośnego, a także produkty o zróżnicowanych kształtach, pozwalające tworzyć łuki, koła i wachlarze. Efektowne kompozycje możemy też uzyskiwać z kostek o nieregularnej fakturze powierzchni licowej.

— Najłatwiejszym i jednocześnie najczęściej stosowanym wzorem jest ułożenie kostki z przesunięciem o połowę. Ze względu na dużą liczbę docinek, nieco rzadziej stosowanym rozwiązaniem jest układanie na tzw. jodełkę. Wzór ten wymaga dużej dokładności wykonania, a także stałej kontroli ustawienia spoin nowej warstwy względem warstw już ułożonych — mówi Piotr Wojtasik.

Rodzaj i kolor nawierzchni posesji powinny ściśle współgrać z elewacją domu, ogrodzeniem, a także pasować do charakteru roślinności. Dlatego przydomowe alejki najlepiej wykończyć maksymalnie dwoma materiałami, np. kostką betonową i klinkierem czy kamieniem i drewnem. W zestawieniu z nowoczesnymi bryłami budynków, na których dominują motywy szkła lub stali, dobrze wypadają kostki postarzane w pastelowych odcieniach. Przełamują one chłodne formy, tworząc pożądany, ocieplający kontrast. Z kolei elewacje rustykalne harmonijnie podkreślą produkty o monochromatycznych barwach i chropowatej fakturze.

Prowadź się jasno

Popularnym sposobem na wydobycie z mroku ścieżek i alejek ogrodowych są aluminiowe lampy stojące, wyglądem zbliżone do małych latarni. Doskonale sprawdzą się one zarówno w założeniach utrzymanych w uporządkowanym stylu francuskim, romantycznym – wiejskim, jak i niepokornym – angielskim. Ciekawie zaprezentują się kinkiety, których delikatne światło nie będzie oślepiało, a jednocześnie rozjaśni wybrane miejsca.

Dobrym pomysłem na odrobinę światła w ogrodzie jest oświetlenie punktowe, które mogą zapewnić montowane w nawierzchni oprawy najazdowe lub niewielkie reflektory. Pomogą one zbudować romantyczny nastrój i wyeksponują ulubione zakątki, grupy roślin czy pojedyncze okazy florystyczne.

Aranżacja nawierzchni wokół domu jest nieodłącznym, ale często niedocenianym aspektem budowy domu. Funkcjonalnie zaplanowany podjazd, parking, ścieżki i alejki to gwarancja nie tylko ciekawych doznań estetycznych, ale przede wszystkim bezpieczeństwo użytkowników.



Autor: Adam Mazurek



Zobacz także: