Podłoga u Twoich stóp
Parkiet
Tradycyjne parkiety drewniane wykonuje się z podłużnych deszczułek łączonych na pióro i wpust. Na rynku dostępne są także klepki lamelowe. Są one cieńsze od klasycznych deszczułek, a ich ścianki boczne są gładkie.
Popularnością cieszą się również parkiety z drewna warstwowego, w których deszczułki przypominają budową trójwarstwowe panele drewniane. Krawędzie boczne mają wyprofilowane na pióro i wpust. Inną odmianą są parkiety mozaikowe. Tworzy się je z małych elementów z litego drewna, naklejonych na siatkę lub papier, a układa się podobnie jak parkiet.
Płytki ceramiczne
W obiektach drewnianych doskonale sprawdzają się posadzki z płytek ceramicznych. Decydując się na tego typu materiał, oprócz walorów estetycznych, należy brać pod uwagę aspekty techniczne. W zależności od tego, gdzie będzie ułożona posadzka z płytek, należy zwrócić uwagę na klasę ścieralności oraz mrozoodporność.
Klasę ścieralności oznacza się cyframi rzymskimi od I do V. „Jedynka” i „dwójka” nadaje się do pomieszczeń, w których używa się lekkiego obuwia, klasy III i IV można zastosować we wszystkich pomieszczeniach ogólnych domu, natomiast najwyższa klasa przeznaczona jest głównie do obiektów użyteczności publicznej.
— Prawidłowo wykonana posadzka gwarantuje jej długotrwałą funkcjonalność. Ważnym czynnikiem jest dobór kleju, który powinien być elastyczny i odporny na podgrzewanie. Zastosowanie klejów łączących płytki z podłożem w sposób sztywny może spowodować w trakcie użytkowania jego wykruszanie, a nawet odpadanie czy pękanie płytek. W przypadku płytek kamionkowych, np. terakoty, ze względu na ich dużą nasiąkliwość wodną, niezbędne jest dodatkowe gruntowanie strony montażowej płytek przed ich przyklejeniem — wyjaśnia Dominika Golańska, specjalista ds. produktu w firmie Ceramika Gres z Kopanin.
Skrupulatne przygotowanie do prac wykończeniowych i prawidłowy montaż posadzki pozwoli nam cieszyć się jej użytkowaniem przez długie lata.
Szlachetne korzenie
W obiektach drewnianych często stosuje się posadzki kamienne. Ten naturalny materiał, z uwagi na swoje właściwości, jest bardzo ceniony. Posadzka kamienna jest trwała, odporna na uderzenia i zużycie, co jest szczególnie pożądaną cechą w obiektach o dużym natężeniu ruchu, np. w restauracjach.
Jednym z najtrwalszych materiałów na posadzkę jest granit – kamień twardy, odporny na wahania temperatury, wilgoć i pękanie, trudno ulegający zarysowaniom. Jest także łatwy w utrzymaniu czystości.
Granitowi kroku dotrzymuje marmur, ale ze względu na to, że kamień ten nie lubi wilgoci, nie zaleca się stosowania go w łazienkach i na zewnątrz. Ponadto z czasem marmur matowieje, mogą pojawiać się na jego powierzchni rysy, dlatego trzeba go, w przeciwieństwie do granitu, impregnować.
Z kolei trawertyn to kamień „miękki”, jak wszystkie piaskowce. Z czasem powstają na jego powierzchni rysy, małe otwory, wyżłobienia. Aby przywrócić mu świetność należy je co jakiś czas szpachlować, a powierzchnię polerować i impregnować.
Co wybrać?
Dzięki zastosowaniu na podłodze różnych materiałów, możemy nie tylko podkreślić przeznaczenie poszczególnych pomieszczeń i wyznaczać granice stref funkcjonalnych, ale także zadbać, aby posadzka służyła nam przez wiele lat.
W łazience podłoga powinna być odporna na wilgoć i łatwa w utrzymaniu czystości, dlatego w tym miejscu sprawdzają się tradycyjne płytki ceramiczne. Można je z powodzeniem połączyć z drewnem egzotycznym. Alternatywnie warto rozważyć zastosowanie paneli podłogowych przeznaczonych do tego typu miejsc.
W strefach narażonych na intensywny ruch sprawdzą się płytki ceramiczne i kamienne oraz odporne na wilgoć i ścieranie gatunki drewna. Można pokusić się też o położenie elastycznej wykładziny. W miejscach, które nie są zbyt eksploatowane, np. w sypialni, sprawdzą się panele trójwarstwowe, mozaika przemysłowa (wykonana z małych deseczek) lub wykładzina.
